Θέατρο – Θέαμα της Ελληνογαλλικής Σχολής Eugène Delacroix : Musée haut, Musée bas

Η Τρίτη Λυκείου της Option Théâtre παρουσιάζει :

MUSÉE HAUT, MUSÉE BAS

(ΑΝΩ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΚΑΤΩ ΜΟΥΣΕΙΟ)

σε διασκευή της Ιζαμπέλ Μουλάρ, βασισμένο στο έργο του Ζαν-Μισέλ Ρίμπ

22 Μαΐου

Auditorium, 20.30΄

2 ώρες, χωρίς διάλειμμα

είσοδος ελεύθερη, δυνατότητα συμμετοχής - αφίσες προς πώληση

Το μουσείο ιδωμένο σαν μικρόκοσμος. Είναι συγχρόνως ένα θέατρο, με την σκηνή του και τα παρασκήνιά του, και μια μυρμηγκοφωλιά, με την βασίλισσά του (τον διευθυντή), τους στρατιώτες του (οι φύλακες), τους εργάτες του (οι διατηρητές) και τις μελίγκρες του (οι επισκέπτες).

Σε αυτό το μουσείο που διαθέτει τα πάντα από Πικάσο μέχρι γερμανικά αγγεία, ιμπρεσιονιστές και μοντέρνα τέχνη, χωρίς να ξεχνάμε τα μαμούθ και τα ευρήματα της Αρχαιότητας, μια μικρογραφία της σημερινής κοινωνίας διαγράφεται σιγά σιγά καθ’όλη την διάρκεια του έργου.

Ο Μορίς είναι σίγουρος ότι είχε αφήσει το αυτοκίνητο στο επίπεδο Ρέμπραντ, η Ρολάντ μισεί τον Πικάσο. Η Μυριέλ ψάχνει απεγνωσμένα τα έργα του Καντίνσκυ, οι ξεναγοί προσπαθούν να κάνουν τα γκρουπ τους να προφέρουν σωστά το όνομα του Πωλ Γκογκέν, ο διευθυντής έχει κηρύξει πόλεμο στα φυτά που σιγά σιγά εισβάλλουν στο μουσείο, ο Ενρί βαρέθηκε την συνεχή ευτυχία της Νικόλ. Η έκθεση Τζιακομέτι έχει αντικατασταθεί από αυτήν για τα μαμούθ, ο Ρεμόν προτιμάει την καρτ-ποστάλ από το πρωτότυπο έργο τέχνης, ενώ ο Ερβέ σκανδαλίζεται μπροστά από την νέα έκθεση του Περδέλι την οποία βρίσκει υπερβολικά προκλητική για τα γούστα του.

Το Musée Haut, Musée Bas είναι μια κωμωδία που διεξάγεται σε ένα τεράστιο μουσείο, οπού είναι συγκεντρωμένα έργα τέχνης από όλες τις εποχές. Όμως το ενδιαφέρον της δε βρίσκεται σε τυχόν φιλοσοφικές ερωτήσεις περί τέχνης αλλά στις παρατηρήσεις των επισκεπτών σχετικά με τα έργα. Το μουσείο είναι για τον συγγραφέα, Ζαν-Μισέλ Ρίμπ, ο χώρος για μια νέα κοινωνική έρευνα, την οποία διεξάγει με πολύ χιούμορ και διορατικότητα, παρουσιάζοντας έτσι, ως μοντέρνος Λα Μπρουιγιέρ, μια εκπληκτική σειρά πορτρέτων. Μέσα σε είκοσι χρόνια, τα μουσεία, που πριν τα επισκέπτονταν μόνο οι φοιτητές των Καλών-Τεχνών και κάποιοι φωτισμένοι ερασιτέχνες, είδαν το κοινό τους να αυξάνεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Παρ’όλα αυτά οι νέοι επισκέπτες που μας παρουσιάζει ο Ζαν-Μισέλ Ριμπ φαίνονται μερικές φορές χαμένοι σε ένα μέρος που μεταμορφώνεται σε εργαστήριο στο οποίο αποκαλύπτονται οι αρετές τους και πάνω απ’όλα τα ελαττώματα τους σνομπισμός και άγνοια που συχνά συμβαδίζουν, υποκρισία, ηλίθιες εθνικές υπερηφάνιες... Μέσα από τις πολυάριθμες σκηνές αφιερωμένες στην μοντέρνα τέχνη που συχνά μας προβληματίζει και χάρη στις ξεκαρδιστικές παρατηρήσεις των επισκεπτών το έργο αυτό προκαλεί τον θεατή να αναρωτηθεί τι εστί τέχνη και ποια είναι η σχέση μας με αυτήν.

Αυτά και άλλα πολλά σε αυτήν την ξεκαρδιστική ‘μουσειακή’ κωμωδία.